BCAA – definicja i zastosowanie
BCAA – podobnie, jak witaminy, należą do substancji egzogennych, co oznacza, że muszą być dostarczane z pożywieniem. Spełniają one bardzo ważne funkcje fizjologiczne: budulcowe, energetyczne i regulacyjne.
BCAA Stanowią ok. 35-40% tkanki mięśniowej organizmu. Jako jedyny, niemożliwy do zastąpienia substrat energetyczny, łączą szybki nieekonomiczny metabolizm glukozy z wolnym ekonomicznym metabolizmem kwasów tłuszczowych. Ten kierunek działania nabiera szczególnego znaczenia w trakcie wysiłku fizycznego, szczególnie interwałowego – o zmiennej intensywności, czyli takiego, z jakim mamy do czynienia w wielu dyscyplinach sportowych np.: w treningach kulturystycznych i na zajęciach fitness.
Aminokwasy rozgałęzione (BCAA) ograniczają rozpad (katabolizm) i nasilają odbudowę(anabolizm) białek – poprawiają bilans azotowy, dzięki czemu przyspieszają adaptację wysiłkową sportowców, szczególnie w dyscyplinach siłowych, szybkościowo – siłowych i wytrzymałościowo – siłowych.
BCAA regulują gospodarkę tłuszczową i węglowodanową – potęgują rozpad i utrudniają gromadzenie się w organizmie tłuszczu zapasowego. Intensyfikacja przemian tłuszczowych przez wolne BCAA, odbywa się zarówno na poziomie regulacji ogólnoustrojowej, jak też na poziomie metabolizmu tkanki mięśniowej i tłuszczowej – jest to zjawisko adaptacyjne, umożliwiające zachowanie równowagi życiowej, w głodzie i podczas długiej wytężonej pracy.
Zapotrzebowanie na BCAA wzrasta znacząco w trakcie i po wysiłkach fizycznych, w stresie, po 40tym roku życia oraz w dietach redukcyjnych (odchudzających).


